H Έλλη σε καταλαβαίνει

Φίλες μου επιτέλους και πάλι μαζί σας μετά από αρκετό καιρό με το γράμμα της Ρούλας. Σας περιμένω για να σας ακούσω και να λύσουμε μαζί τα προβλήματα σας. Μη διστάσετε να στείλετε γράμμα στο hitoritana@yahoo.gr.

Γιατί υπάρχει πάντα ένας ώμος να γείρετε...

Αγαπητή μου Έλλη,

Συγχαρητήρια για την στήλη σου και  τις πολύτιμες συμβουλές που μας δίνεις, αν και δυστυχώς δεν γράφεις  όσο συχνά θα θέλαμε.

Πήρα και εγώ το θάρρος να σου γράψω μετά από αυτό που συνέβη το περασμένο Σάββατο. Λέγομαι Ρούλα και είμαι μια νέα κοπέλα, σχετικά όμορφη και με προίκα. Έχω κάποιες εμπειρίες αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα ποτέ να κάνω σχέση και πάντα οι γνωριμίες περιοριζόταν σε κάποια περιστασιακά σεξ. Το περασμένο Σάββατο  είχα πάει με την κολλητή μου την Παναγιώτα σε ένα πολύ κεφάτο club που μαζεύει πολύ και όμορφο κόσμο. Είχαμε πιεί αρκετά, γελούσαμε, χορεύαμε και γενικώς περνούσαμε καλά, όταν ξαφνικά μπήκε μέσα ένα πολύ όμορφο παιδί με γαλάζιο πουκάμισο. Είχε κάτι το περίεργο πάνω του, κάτι το μοναδικό και ξεχωριστό. Ήταν ένα μελαχρινό αγόρι (γύρω στα 35) με μελαγχολικό βλέμμα αλλά μύτη  κάπως μεγάλη που έμοιαζε λίγο με πάπιας (ξέρετε άλλωστε τι λένε για τους άνδρες με μεγάλες μύτες). Έκατσε σε μια άκρη σκεπτικός, παρήγγειλε ποτό (νομίζω βότκα πορτοκάλι)  και άρχισε να κοιτάζει στο χώρο. Κάποια στιγμή ένιωσα το βλέμμα του να πέφτει πάνω μου και εγώ κατέβασα τα μάτια μου αμέσως στο πάτωμα. Η φίλη μου με παρακινούσε να καρφώσω το βλέμμα του πάνω μου, αλλά εγώ αδυνατούσα, ήμουν τόσο αδύναμη και ανυπεράσπιστη. Έπινα συνέχεια μήπως και βρω το θάρρος να τον κοιτάξω, να του δώσω έστω ένα σινιάλο να κάνει κάποια κίνηση. Κάποια στιγμή μια ξετσίπωτη (με κόκκινο ταγέρ με βάτες) που καθόταν δίπλα του, του μίλησε και πιάσανε κουβέντα. Τα γόνατα μου τρέμανε, ένιωσα τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια μου και άρχισα να βρίζω τον εαυτό μου που δεν τόλμησε να κάνει το βήμα. Ευτυχώς η γνωριμία με την κόκκινη αράχνη δεν πήγε καλά αλλά μετά από λίγο τον είδα να πιάνει με μια άλλη κουβέντα (δεν ξέρω αν ήταν φίλη του ή γνωριστήκαν εκεί). Το μελαγχολικό αγόρι έκατσε λίγη ώρα ακόμη και μετά έφυγε και εμείς με την Παναγιώτα μείναμε μόνες μας να πίνουμε και να χορεύουμε ως τα ξημερώματα.

Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι ότι δεν τόλμησα και δεν τολμώ γενικά να διεκδικώ τους άνδρες που μ’ αρέσουν. Είμαι τόσο ντροπαλή και άβουλη μερικές φορές που μοιάζω σαν να είμαι εντελώς άπειρη ενώ δεν είμαι. 

Ειλικρινά στεναχωρήθηκα Έλλη μου εκείνο το βράδυ και θα ήθελα πραγματικά να μου πεις τη γνώμη σου για το θέμα  αλλά και τι με συμβουλεύεις να κάνω από δω και πέρα.

Σε φιλώ

είσαι  απλά μοναδική 

Ρούλα μου, 

καλό  μου κορίτσι σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια,  επίσης θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη από όλους αυτούς τους αναγνώστες που δυστυχώς δεν έχω απαντήσει στα γράμματα τους.

Για να έρθω στο γράμμα σου που το βρήκα πολύ όμορφο και  θα σου απαντήσω απλά ότι είμαι κατά των ευκαιριακών γνωριμιών που γίνονται στα μπαρ και στις καφετέριες. Ίσως θα ήταν καλύτερα να πηγαίνετε σε ζαχαροπλαστεία και ειδικά στον Βάρσο στην Κηφισιά που είναι ένα πολύ ωραίο μέρος για να γνωρίσετε νέους με σεμνό τρόπο πάντα και χωρίς να δίνετε δικαιώματα για να μην παρεξηγήσουν τις προθέσεις σας. Σε παρακαλώ να ξεχάσεις τον νέο με το γαλάζιο πουκάμισο και να επικεντρωθείς σε γνωριμίες που έχουν σοβαρούς σκοπούς και συγκεκριμένα τον γάμο. Η γνώμη μου είναι ότι ο νεαρός είναι ένας αλήτης που ήθελε απλά να σε εκμεταλλευτεί για μια βραδιά και όσο για την κοπέλα με το κόκκινο ταγέρ είναι μια ξετσίπωτη παστρικιά!

  

NA ΣΟΥ ΠΩ...

Περνάει και με κοιτάει δήθεν τυχαία.

Βρίσκει χαζές αφορμές για να μου μιλήσει, με κοιτάει όταν κοιτάζω αλλού και όταν γυρίζω απότομα το κεφάλι μου και τον βλέπω μου χαμογελάει.

Τον βλέπω και ταράζομαι , τον σκέφτομαι και χαϊδεύομαι...

ΤΟΝ ΘΕΛΩ

Είναι ο προϊστάμενος μου, χωρισμένος σαραντάρης, με έχει τρελάνει εδώ και ένα μήνα.

Δεν αντέχω άλλο, δεν ανοίγεται, με παιδεύει, με τυραννάει.

Μήπως με κοροϊδεύει;

Mήπως παίζει μαζί μου και περνάει την ώρα του; 

ΤΟΝ ΠΟΘΩ ΣΑΝ ΚΟΛΑΣΜΕΝΗ 

Επιτέλους πρέπει να ξεκαθαρίσει την θέση του αν δεν θέλει να με χάσει. 

Μα ποια νομίζει επιτέλους ότι είμαι;

Μόνη και το φθινόπωρο..

Κατεβαίνω την Τσακάλωφ αφηρημένη

Φθινόπωρο… Η  αγαπημένη μου εποχή

Νιώθω να πλημμυρίζω από συναισθήματα.

Μυρίζω το χώμα, βλέπω τα πεσμένα φύλλα και νιώθω τόσο ρομαντικά. Είμαι ερωτευμένη αλλά δεν έχω κάποιον να δώσω την αγάπη μου, την αγκαλιά μου

Λίγες σταγόνες στάζουν στο πρόσωπο, είναι τα πρωτοβρόχια;

Μπα είναι το κλιματιστικό που στάζει από το πάνω μπαλκόνι.

 

Είμαι μια γυναίκα μόνη  που έχει τόση αγάπη να δώσει αλλά δεν έχει που.

Πόσο άσχημο είναι αυτό τελικά.

Πάω δίπλα στη Σκουφά και παίρνω 2 πατάτες καστανάτες με σώς τυρί και κάθομαι στο παγκάκι μπροστά στο Da Cappo.

O.M.G.  Πόσο καιρό έχουμε  να πάμε με την άλλη την βλαμμένη

Είμαστε απαράδεκτες !

Είμαι μονάχη σαν την καλαμιά στον κάμπο

Είμαι μονάχη στο πέλαγος της ζωής

Έχω μια μεγάλη αγκαλιά και δεν ξέρω που να τη δώσω. Αγκαλιάζω τα μαξιλάρια, αγκαλιάζω τα κουκλάκια μου και περιμένω τον πρίγκηπα μου να με πάρει από το χέρι και να φύγουμε.

Είμαι μόνη  και αυτό με θυμώνειιιι

Είμαι μόνη  και αυτό με πληγώνειιι

Είμαι μόνη και αυτό με σκοτώνειιιι

Θέλω ένα άνδρα εδώωωωωω!!!!

Working 9 - 5

Το ξυπνητήρι μου τρυπάει τον εγκέφαλο

Ένα κουλουράκι στο στόμα για τη λιγούρα

Μια γουλιά καφέ μου καίει τα χείλη

Τρέξιμο στην στάση 

Χασμουριέμαι στο λεωφορείο

Η ξυνή προϊσταμένη πάλι μου κάνει παρατήρηση

Κρύο σάντουιτς στο διάλειμμα 

Τα μάτια μου κλείνουν κοντεύει   3

Χαζεύω το  κουκλί που περνάει από έξω

5   σχόλασα!

Επιτέλους δουλεύω ξανά !!!

Εγώ είμαι η Βλάχα η όμορφη

Θέλω να γίνω όμορφη.

Θέλω να αρέσω.

Θέλω να με θέλουν.

Θέλω να νιώσω μοιραία γυναίκα.

Θέλω να γίνω μοιραία γυναίκα.

Θέλω να τρελάνω όλα τα αρσενικά.

Θέλω  να με παρακαλάνε.

Θέλω να κάψω καρδιές.

Θέλω να αποστομώσω όλες τις κάργιες που λένε οτι δεν μπορώ να έχω σχέση.

Θέλω να χω φιδίσιο κορμί.

Θέλω να τρέχουν στα πόδια μου.

Θέλω να είναι μέσα στα πόδια μου.

Εγώ είμαι η Βλάχα η όμορφη, η Βλάχα η παινεμένη…

H Έλλη σε καταλαβαίνει

Αγαπητές μου φίλες σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Είμαι εδώ και σας περιμένω για να σας ακούσω. Στείλτε μου τα προβλήματα σας στο mail hitoritana@yahoo.gr  και υπεύθυνα θα σας απαντήσω. Παρακάτω ακολουθεί το γράμμα αναγνώστριας που ελπίζω να προβληματίσει όλες τις κοπέλες και να τις συνετίσει. Όσο για κάποια γύναια που μου επιτίθενται με κακεντρεχή σχόλια θα θελα να πω πως δεν δίνω καμία απολύτως σημασία και συνεχίζω ακάθεκτη το έργο μου, όπως άλλωστε όλες οι σπουδαίες γυναίκες.

Αγαπητή μου Έλλη,

Θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να σε συγχαρώ για την εκπληκτική σου δουλειά και το κοινωνικό έργο που επιτελείς. Με βασανίζει ένα θέμα και αποφάσισα  να σου γράψω για να με συμβουλέψεις με την πολύτιμη εμπειρία  και γνώση σου.

Εδώ και επτά μήνες βγαίνω με τον Μιχάλη, ένα πολύ καλό παιδί, δημόσιο υπάλληλο, από πολύ καλή οικογένεια (μένουνε σε ρετιρέ στα Ιλίσια). Όλο αυτό το διάστημα, ο Μιχαλάκης ήταν κύριος, με το κ κεφαλαίο. Ούτε το χέρι μου είχε αγγίξει, μέχρι το περασμένο Σάββατο  που πήγαμε στο θερινό σινεμά στο Γκάζι (να συμπληρώσω εδώ ότι ο Μιχάλης πήρε μια ακριβή μπύρα 4.5€ και ότι το σινεμά είχε πολύ φιλικό προσωπικό στο μπαρ). Ο Μιχαλάκης ίσως παρασυρμένος και από το θέμα της ταινίας «τα 17 κορίτσια» με κάτι παλιοκόριτσα που έμεναν έγκυες αλόγιστα, μου έπιασε το χέρι. Τραβήχτηκα λίγο, αλλά λέω χαλάλι του ας προχωρήσω λίγο. Μετά όμως το χέρι του κατέβηκε και μου έπιασε το πόδι. Εκεί ντράπηκα και τραβήχτηκα, αν και η αλήθεια είναι ότι μια έξαψη ένιωσα στο σώμα μου αλλά το μυαλό μου έλεγε να τραβηχτώ για να μην με θεωρήσει φτηνή.

Μετά όταν βγήκαμε έξω μου πρότεινε να πάμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο του όπου και σταματήσαμε σε ένα σκοτεινό δρόμο.  Με αγκάλιασε μου είπε πως μ αγαπάει και ότι θέλει να κάνουμε έρωτα. Ένιωσα την γη να ανοίγει κάτω από τα πόδια μου, δεν μπορούσα να διανοηθώ αυτό που μου συμβαίνει.

Είμαι 32 ετών αγνή ακόμη και χωρίς εμπειρίες και θέλω όσο τίποτα άλλο στον κόσμο να παντρευτώ τον Μιχαλάκη, αλλά σκέφτομαι ότι αν ενδώσω θα με περάσει για καμιά φτηνή και θα τον χάσω για πάντα. Τον ποθώ, θέλω να γίνω δικιά του ολοκληρωτικά αλλά φοβάμαι ότι θα με τρυγήσει και  μετά δεν θα έχει σοβαρούς σκοπούς.

Είμαι απελπισμένη δεν ξέρω τι να κάνω. Να προχωρήσω;

Θα με στεφανωθεί;

Αγαπητό μου κορίτσι,

ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ ΜΗΝ ΕΝΔΩΣΕΙΣ. Η τιμή ενός κοριτσιού είναι πάνω από όλα και είναι ιερή. Αν ο κύριος Μιχαλάκης θέλει να ολοκληρώσει πρέπει να κάνει καθήκον του ως άνδρας και πρέπει πρώτα και να σε αποκαταστήσει. Τι πιο όμορφο να ανακαλύψεις τον έρωτα μέσα από το γάμο... Τι πιο σημαντικό από την τιμή ενός κοριτσιού;

 Ακόμη θυμόμαστε με συγκίνηση και καμάρι στην οικογένεια μας τη στιγμή που  ύψωσε η συμπεθέρα Χρυσάνθη το κόκκινο πανί με τη σημαία της αγνότητας της ξαδέρφης μου Ροδούλας.

Σκέψου τι καμάρι θα νιώσει ο γαμπρός και η οικογένεια του όταν δουν ότι είσαι αγνή και άσπιλη. Mην  θυσιάσεις κάτι τόσο πολύτιμο για μια πρόσκαιρη ηδονή.

Αν επιμείνει σ αυτό και θέσει εκβιαστικό δίλημμα να τον παρατήσεις.

Θα έρθει και η δική σου η σειρά μην βιάζεσαι…

Ceci n'est pas une pipe

Τις προάλλες πήγα θάλασσα με την Έλλη, σε μια παραλία στην Ανάβυσσο που κυκλοφορούν ευυπόληπτοι κύριοι ανυπάνδρου, είπε. Δεν ξέρω αν την γνωρίζετε, αλλά γκρεμοτσακίζεσαι για να κατέβεις τα υποτιθέμενα σκαλάκια.

Άφησα την Έλλη που λοξοκοίταζε, κάτω από το πλατύγυρο ψάθινο καπέλο και το ομπρελίνο της, μια δεσποινίδα που είχε κάτσει κοντά μας και βούτηξα.

Στο τέλος της παραλίας μας υπήρχαν βράχια και πίσω από τα βράχια σχηματίζεται ένας απόκρυφος κόλπος με μια μικρή σπηλιά. Όταν έφτασα πίσω από τα βράχια, είδα στη σπηλιά έναν γυμνό μουστακαλή να με κοιτάει. Ντράπηκα αλλά δεν μπορούσα να φύγω, έκανα πως δεν τον είχα δει.

Μετά από λίγο εμφανίστηκε πίσω μου μια δεσποινίς. Δεν την είχα δει, έτσι όταν της έγνεψε ο μουστακαλής νόμιζα πως κάνει σινιάλο σε μένα. Χαμογέλασα ντροπαλά κι έκανα πως φεύγω, όταν στρίβοντας είδα την δεσποινίδα να κολυμπάει μανιασμένα προς τον μουστακαλή. Bούτηξε κι αυτός και άρχισαν να φιλιούνται.

Σε κάποια στιγμή η γοργόνα έβαλε τα γυαλάκια της και χάθηκε μέσα στο νερό. Ο μουστακαλής άρχισε να αναστενάζει. Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Ήθελα να φύγω, αλλά έμενα εκεί προσηλωμένη. Ο μουστακαλής να με κοιτάει και η γοργόνα να έχει μείνει κάτω από το νερό πάνω από ένα λεπτό.

Όταν αναδύθηκε η δεσποινίς ξύπνησα από τον υπνωτισμό της σκηνής και έφυγα. Κολυμπώντας ύπτια μέχρι την παραλία μας, επαναλάμβανα μέσα μου "ceci n'est pas une pipe, ceci n'est pas une pipe".

Όταν τα είπα στην Έλλη ανασκουμπωθήκαμε άρον άρον, μαζέψαμε τα παρτσάλια μας, η Έλλη καταράστηκε τους λουόμενους και δη την διπλανή μας, και φύγαμε για να φάμε.

Σήμερα, όλο το απόγευμα κάθομαι στη βεράντα και γλείφω μια μαστίχα υποβρύχιο. Δεν ξέρω γιατί. Την είχα ανάγκη. Τουλάχιστον δρόσισε κάπως. Το βραδάκι θα μαζευτούμε να ξεπατικώσουμε το χορό της Dalida. Η Έλλη θέλει την επόμενη φορά να πάμε σε οργανωμένη πλαζ με beach bar και πιστεύει πως θα μας χρειαστεί να ξέρουμε μερικά βήματα.