Σινε Νετσεσιτατε όπως λέμε Σινε Λαουρα

Στάζω. Σταγόνες ρέουν κατά μήκος των λαχταριστών μπουτιών μου. Ζεσταίνομαι και πλήττω.
Ξυρίζω τους γλουτούς μου, ιδρώτας, τρίχα και σαπούνι μαζί. Έχω απλώσει ένα κουζινόπανο στο κρεβάτι και ξυρίζομαι εκεί πάνω. Βαριέμαι να πάω μπάνιο. Η γειτόνισσα έχει βάλει στη διαπασών την τηλεόραση, ο ανεμιστήρας με χτυπάει με ζεστό αέρα, οι τρίχες κολλάνε πάνω μου γίνονται ένα με τον ιδρώτα, η αισθητική του καλοκαιριού έχει επιβληθεί κυρίαρχη.

Σκέφτομαι πόσο καιρό έχω να ξυρίσω το μουνί μου. Έχει γίνει ένα μικρό αλσύλλιο, αλλά δεν βρίσκω το λόγο. Ποιός θα το δεί; Τεστ παπ έκανα. Δεν βαριέσαι, αρχίζω να ξυρίζομαι και πάνω. Κι ας μην το δει κανείς. Το τηλέφωνο χτυπάει και μια φίλη με ενημερώνει πως τα αποτελέσματα βγήκαν και δεν με πήραν στη δουλειά που περίμενα. Δε βαριέσαι...της λέω να κλείσει γιατί είμαι με το μισό μουνί αξύριστο.

Αργά σταθερά συνεχίζω τη δουλειά μου. Ο ιδρώτας στάζει από το μέτωπο, τη μασχάλη, κάτω από τα γαλακτερά βυζιά μου. Κοιτάω τη λεκανίτσα δίπλα, ανακατεμένα χλιαρό νερό, τρίχες, κρεμοσάπουνο. Ούτε δουλειά, ούτε διακοπές, ούτε αντρας και φέτος.

Τελειώνω, σκουπίζομαι, σηκώνομαι πετάω το νερό. Πάω στον καθρέφτη και με κοιτάω έτσι γυμνή, ιδρωμένη, ξυρισμένη, αγάμητη.

Η περιοχή γύρω από το μουνί μου είναι κόκκινη. Ερεθισμένη. Ο νόμος του ξυραφιού του Όκαμ λέει να δεχόμαστε την απλούστερη υπόθεση. Αν το μουνί μου είναι κόκκινο και ερεθισμένο δεν είναι γιατί εισέβαλε μέσα του ένας γεροδεμένος οικοδόμος. Είναι γιατί το ξύρισα με απλό ξυράφι και σαπούνι. Δεν είναι γιατί το λάτρεψε ο λυγερόκορμος πιτσαδόρος, ούτε γιατί το χάιδεψαν τα άγρια δάχτυλα ενός αγρότη, δεν είναι χορτασμένο από φιλιά από τον προποτζή της γειτονιάς, μήτε κατατροπωμένο από τις εισβολές του ανώνυμου Κορυδαλλιώτη. Είναι από το Μπικ!

Παρομοίως, αν η φίλη σου σου φερθεί άσχημα, δεν είναι γιατί έχει ψυχολογικά, δεν είναι γιατί έχει κατάθλιψη, δεν είναι γιατί δεν έχει μάθει να αγαπά, δεν είναι γιατί δεν της πέτυχε η βαφή, δεν είναι το ζώδιο, δεν είναι γιατί μερικοί άνθρωποι είναι σαδιστές και πρέπει να τους δέχεσαι, δεν είναι γιατί σε πήγε θάλασσα, δεν είναι γιατί "έτσι είναι οι σχέσεις", δεν είναι γιατί "είσαι η μαμά της και αυτή η κακομαθημένη κόρη". Μερικές φορές είναι η πιο απλή εξήγηση. Ότι έκανε μαλακία, και μέχρι να ζητήσει συγγνώμη, το ξυράφι του Όκαμ λέει πως είναι μαλακισμένη!

Sine necessitate!

Και αυτό το καλοκαίρι

Πάντα ζήλευα τα ζευγαράκια που πηγαίνουν καλοκαιρινές διακοπές μαζί. Θυμάμαι τον εαυτό μου να περιμένω για το πλοίο στο λιμάνι και να τα βλέπω φορτωμένα με σακίδια και εγώ να είμαι  με τη μάμα μου φορτωμένες με τα τάπερ κεφτεδάκια και ντολμαδάκια για να χουμε κάτι να τσιμπήσουμε  μέσα στο πλοίο (γιατί είναι φαρμάκι οι τιμές στο εστιατόριο)  αλλά και μόλις φτάσουμε στα rooms to let.

Και ύστερα στην παραλία να τα βλέπω να φιλιούνται να χαϊδεύονται να γελάνε και να χαίρονται  τον έρωτα τους και την ομορφιά τους. Και εγώ τόσο μόνη να αλείφω την χοντρή πλάτη της μαμάς μου και να τσιμπάω κρακεράκια με την θεία Τασούλα.

Και το βράδυ εμείς να τρώμε γλυκό στο ζαχαροπλαστείο και τα ζευγαράκια να περνάν χέρι χέρι  με μία μπύρα στο χέρι να είναι τόσο ευτυχισμένα και εγώ τόσο μα τόσο δυστυχισμένη και μόνη. 

ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗ ΑΥΤΗ Η ΖΩΗ

ΑΔΙΚΗ

ΑΔΙΚΗ

Ο καθένας δικαιούται να έχει το ταίρι του. Δεν αντέχω άλλο τη μοναξιά. Θέλω να πάω και εγώ στη Μήλο και στην Αμοργό ζευγαρωμένη.

Γιατί όχι εγώ δηλαδή;

Θέλω και εμένα να μου πούν το σ΄ αγαπώ μπροστά σε ένα Αυγουστιάτικο φεγγάρι και να ξενυχτήσω σε μια παραλία αγκαλιά με το αγόρι μου κάτω από τα αστέρια και να μας βρει το πρωινό αγκαλιά.

Δεν ξέρω  αν ζηλεύω πλέον τα εικοσάχρονα ζευγαράκια απλά νιώθω να τόσο άδικο να είναι όλο αυτό.

Άλλοι το ζούνε από τα είκοσί τους και εγώ δεν έχω καταφέρει ακόμη να πάω διακοπές με τη σχέση μου.

Είμαι πραγματικά πολύ στεναχωρημένη…

Αλλαγή εδώ και τώρα...

Εγκαινιάζουμε σήμερα μια σειρά σκέψεων και στοχασμών γεροντοκόρων από όλα τα πολιτικά φάσματα. Το άρθρο που ακολουθεί είναι της πολιτικοποιημένης βασιλόφρονος γεροντοκόρης Ρενάτας. Σε καμία περίπτωση τα άρθρα αυτά δεν αντικατοπτρίζουν τις απόψεις του συγκεκριμένου ιστολογίου.

Κατεβαίνω τη Σταδίου μόνη μου, όπως πάντα. Είναι καλοκαίρι βέβαια, αλλά τώρα είναι μια πολύ καλή περίοδος για να αγοράσει κανείς γούνα. Έχω πάει σε όλους, γιατί έχουν προσφορές. Είμαι τόσο μόνη μου που θα θελα επιτέλους να κάνω ένα δώρο στον εαυτό μου. Τόσες πίκρες έχω νιώσει, τόσα φαρμάκια έχω πιεί, η ζωή είναι άδικη μαζί μου, πρέπει να κάνω κάτι επιτέλους και για μένα.

Δεν μπορώ να αποφασίσω τι χρώμα γούνα να πάρω. Ζακέτα ή παλτό?

Τι χρώμα? Τι τρίχα, μεγάλη ή μικρή? Έχω τόσα διλλήματα που πραγματικά δεν ξέρω τι να διαλέξω…

Ή μήπως να διαλέξω να πάρω ένα δακτυλίδι  με διαμάντια και να το κάνω δώρο στον εαυτό μου? (Ο Τέλης δεν  έδωσε ποτέ δακτυλίδι στην Χιτορι, και το ήθελε τόσο πολύ…

Την κατάρα μου να έχει όπου και να βρίσκεται ο παλιοζουμπάς.)

Βασικά δεν είμαι σίγουρη με τι να ταιριάξω τη γούνα, με τι παπούτσια, με τι μακιγιάζ. Δυστυχώς δεν μου φτάνουν τα χρήματα μου να πάρω αυτά που χρειάζομαι.

Και θέλω τόσο πολύ και μια τιάρα και ένα ακριβό περιδέραιο με διαμάντια.

Δεν μου φτάνουν Δεν μου φτάνουν Μα είναι χώρα αυτή που ζούμε?

Πιστεύω θα έπρεπε να τα κόμματα να βοηθούν τις νέες κοπέλες να παντρεύονται και να ορίζεται κάποιο ποσό ως προίκα.
Αν δεν βοηθηθεί η νέα κοπέλα να παντρευτεί που είναι ο στυλοβάτης της οικογένειας και της κοινωνίας  πως θα πάει μπροστά αυτή η χώρα?

Τα κόμματα ειδικά στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ πίσω στον τομέα αυτό.

Επίσης θα πρότεινα να δίνεται ειδική επιδότηση για πλαστικές επεμβάσεις, περιποιήσεις αισθητικής, χρήματα για ντύσιμο και κοσμήματα και γούνες σε όλες τις ελεύθερες κοπέλες που έχουν χαμηλό εισόδημα.

Έτσι και οι κοπέλες θα είναι όμορφες και θα βρίσκουν γαμπρούς αλλά και παράλληλα θα βοηθηθεί παρά πολύ και ο τουρισμός.

Φαντάζεστε αν όλη η Ελλάδα γεμίσει με ωραίες κοπέλες, περιποιημένες και καλοντυμένες πόση διαφήμιση θα γίνει για τη χώρα μας? Θα έρχονται εκατομμύρια τουρίστες από όλο τον κόσμο να θαυμάσουν τις Ελληνίδες καλλονές.

Γιατί να είμαστε τόσο πίσω, πόσο καιρό πια πρέπει να δείχνουμε μόνο τα αρχαία μας, τους ψαράδες στις βάρκες και τις γριούλες πάνω στα γαϊδουράκια. Καιρός να προβάλλουμε και την Ελληνική ομορφιά 

Που ζούμε επιτέλους?

Καλώ πλέον τους εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες αυτού το blog να στηρίξουν αυτές τις προτάσεις και να ζητήσουμε ΑΜΕΣΑ από τα κόμματα

1)      Δωρεάν μέχρι τρεις πλαστικές ανά γυναίκα

2)   Δύο επισκέψεις μηνιαίως στο κομμωτήριο ( μία εκ των οποίων για ανταύγειες γιατί είναι ακριβές)

3)      Δύο επισκέψεις σε ινστιτούτο αισθητικής μηνιαίως.

4)    Επιδότηση για αγορά κοσμημάτων μέχρι 70% και το υπόλοιπο σε 60 άτοκες δόσεις εφόσον παντρευτεί η κοπέλα.

5)   Μηνιαίο επίδομα για αγορά ρούχων, καλλυντικών ανάλογα με τη φορολογική δήλωση της κάθε κοπέλας.

6)   Ένα ζευγάρι παπούτσια μηνιαίως για κάθε ανύπαντρη κοπέλα, δύο ζευγάρια για τις κοπέλες άνω των τριάντα, και τρία για τις κοπέλες που είναι άνω των τριάντα και είναι γεματούλες

Τα παραπάνω μέτρα θα τονώσουν την οικονομία μας, καθώς θα δημιουργηθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας στον τουρισμό στο εμπόριο και στην βιομηχανία ομορφιάς ενώ θα αποτελέσουν και ένα ισχυρό αναπτυξιακό μέτρο που θα βρει σύμφωνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μα τόσο μυαλό θέλει πια;;;;

Οι λύσεις είναι τόσο απλές… γιατί να μην βλέπουν οι πολιτικοί μας τα προφανή;

  

Μαύρα Γυαλιά

Αυτό ήταν.

Ο Τέλης με πέταξε από το σπίτι του.

Η Έλλη σε καταλαβαίνει

Αγαπημένες φίλες  και φίλοι μου,

Γειά σας και πάλι μετά από αρκετό καιρό. Είναι αλήθεια πως είμαι αδικαιολόγητη για την απουσία μου από την στήλη μου,  όμως δεν σας κρύβω ότι είχα την χαρά να συμβουλεύσω αρκετές φίλες και φίλους που επικοινώνησαν μαζί μου αλλά δεν θέλαν να δημοσιευτεί η επιστολή τους. Τώρα ειδικά, με την Ηitori που είναι σε σχέση, δεν μου μένει σχεδόν καθόλου χρόνος μιας και είναι λίγο άπειρη σε αυτά και ευτυχώς που εμείς οι φίλες της που την αγαπάμε την συμβουλεύουμε και την καθοδηγούμε.

Το τελευταίο διάστημα βομβαρδίζομαι από καλές ειδήσεις. Η Καιτούλα αρραβωνιάστηκε, η Βιβή είναι τρελά ερωτευμένη, η Αντωνία παντρεύεται και η Hitori επιτέλους είναι σε σοβαρή σχέση με την προοπτική  γάμου.

Αναρωτιέμαι γιατί εγώ έμεινα στο ράφι. Όμως νομίζω ότι όλα σ αυτή τη ζωή συμβαίνουν για ένα λόγο. Διαβάζω τα γράμματα σας και δακρύζω. Μου μιλάτε  με τόση αγάπη που νιώθω υπεύθυνη για σας. Αν είχα σχέση και ήμουν παντρεμένη δεν θα μπορούσα να σταθώ άξια των περιστάσεων.

Τώρα μπορώ και διοχετεύω όλη μου την ενέργεια στο να βοηθώ όλους και όλες εσάς που ζητάτε τις συμβουλές μου. Κοιτάζομαι στον καθρέφτη και αναρωτιέμαι αν πραγματικά αξίζει τον κόπο να θυσιάζω την προσωπική μου ζωή για το «έργο» που έχω αναλάβει.

H απάντηση είναι ΝΑΙ φίλες μου. Κάποια άτομα έχουν βαρύ φορτίο σε αυτή τη ζωή και πρέπει να θυσιάζονται για το κοινό καλό των υπόλοιπων βασανισμένων γυναικών που περνούν μόνες τους τα βάσανα τους. Όλες οι «μεγάλες» γυναίκες θυσίασαν τη ζωή τους για μια μεγάλη ιδέα, για ένα σκοπό.

Εμένα ο Θεός με έχει επιφορτίσει με το ρόλο αυτό, να είμαι εδώ δίπλα σας, κοντά σας, να σας αφουγκραστώ και να σας βοηθήσω

Η Έλλη είναι εδώ για να σε συμβουλεύει, να σε ακούει και προπαντώς να σε καταλαβαίνει...

ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ ΑΠΛΑ ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ!

(Στείλε μου το πρόβλημά σου στο hitoritana@yahoo.gr ...η λύση σε περιμένει)

Ο Παπαδήμος φορούσε ταγιέρ

-Αυτά τα ανθρωποειδή με το γλυκό χαμόγελο και το ζαχαρωμένο βλέμμα που το βλέπεις, το ξέρεις, το νιώθεις από την πρώτη στιγμή πως είναι μεγάλα αρχίδια, -που θέλεις να τους αρχίσεις στις ροχάλες, που ξέρεις πως υπάρχουν για να σου ρουφήξουν το αίμα, -κάτι σαν τον Παπαδήμο με βάτες και ταγιέρ, -αυτές οι εκκλησιαζόμενες που ξέρεις πως θα ψηφίσουν χρυσά αυγά αφού κοινωνήσουν, -αυτές οι γλυκολόγες οχετοϋπάρξεις που ξέρεις πως μισούν ακόμα και το κομοδίνο τους, -αυτές οι παστρικοθοδώρες που βρίζουν τους μετανάστες γιατί τους μυρίζουν, αλλά το νιώθεις πως οι ίδιες περιμένουν την καθαρά δευτέρα να πλυθούν, -τα βδελύγματα που δεν σηκώνονται να καθίσει άλλος στο λεωφορείο ακόμα κι αν γεννάει η διπλανή τους, αλλά γίνονται λαμπάδες αν μπει κανάς υπέρβαρος τραγόπαπας, -οι νεοορθόδοξες που το πάσχα σουβλίζουν με δημοτικά διαπασών στου Παπάγου αλλά σου φέρνουν αστυνομία έτσι και βήξεις μεταμεσονύκτια, -οι τηλεορασοτραφείσες φαρμακόγλωσσες που βγάζουν σκαμπό το καλοκαίρι στο πεζοδρόμιο και σημειώνουν τί ώρα βγήκες και τί φόραγες, αλλά άλλο από το σπιτάκι τους δεν κοιτάνε, -αυτές οι τουρκοφάγες  στρατόκαυλες που κάνουν το παν να υπηρετήσει ο κανακάρης τους αεροπορία στην Κηφισίας, ---πώς θα ήταν αν κάποιος είχε ξεράσει, είχε αφήσει τον εμετό του να σαπίσει τρεις μέρες και μετά είχε απλώσει από πάνω του ένα εμπριμέ χαρτί ποτισμένο στο πατσουλί? "The horror! The horror!" "H αναγούλα! Η αναγούλα!"

Μερικές σκέψεις επειδή κάποιος με ρώτησε πώς πήγε το τραπέζωμα της μέλλουσας πεθερούλας μου. Την έφαγα την αγκωνή.


(In other news, τσεκάρετε αυτή την ενδιαφέρουσα ιστορική αναδρομή της φίλης χιτοριτάνα Μαριάννας στο περιοδικό peopleandideas : Δεσπονίς ετών 39 )


To  άσμα αφιερωμένο στην πεθερούλα μου και τον άνωθεν εικονιζόμενο ομοαίματό της:

PSI πεθερά. Υπογράφω;

Τραπέζωμα στης πεθεράς αύριο το μεσημέρι.
Τρέμω σύγκορμη.

Τί να κάνω;

Τί φοράω? Τονίζω μπούστο για να δει τι καρποφόρα μυγδαλιά παίρνει ο κανακάρης της ή τσιτώνομαι στον κορσέ, το ταγιέρ και τη βάτα μην με περάσει για τυλίχτρα;

Τρώω ό,τι μου βάλει μπροστά μην παρεξηγηθεί ή το ράβω μην με περάσει λιγούρω βοθραρπάχτρα;

Τη συγχαίρω υποτακτικά για το ραβανί της ή δίνω συμβουλές βελτίωσης να καταλάβει με τι βέφα συμπεθεριάζει του στυλ έχουμε φάει και καλύτερα ραβανί χρυσή μου;

Να βάλω κραγιόν; Να πάω τουαλέτα όσο είμαι εκεί; Να γελάω ή να είμαι χαμηλοβλεπούσα; Να πω τι ψηφίζω ή να πω πως γι αυτά αποφασίζει ο στυλοβάτης μου; Να φάω κάτι από πρίν; Να κολακέψω τον πεθερό ή θα παρεξηγηθώ; Να κρατήσω δυο καρέκλες απόσταση από την πεθερά; Να θέσω τους κανόνες μου και τα όρια μου από αύριο; Να ρευτώ σαν άνθρωπος; Ουφφφφφφφφ.

Άγχος, άγχος, άγχος.

Το ερώτημα είναι ένα:
Μέρκελ ή Παπαδήμος αύριο; Την γ.μάω ή κάθομαι να μου το χώσει ασάλιωτο;